ربی عکبیه در قرن دوم میلادی گفته است که :
"انتقال دقیق متن همچون حصاری است گرداگرد تورات"
در مذهب یهود ,گروه های متوالی از علما مسئول تثبیت و حفظ متن عهد عتیق بودند تا امکان ورود هر نوع خطا به متن را از میان ببرند.ا
بعضی از روشهای علمای یهود به این منوال بوده است:ا
1)طومار کنیسه باید روی پوست یک حیوان حلال و پاک نوشته شود
2)هر پوست باید تعداد مشخصی ستون داشته باشد که در تمام کتاب یکسان و برابر باشد.
3)طول هر ستون نباید کمتر از 48 خط و بیشتر از 60 خط باشد.عرض هر ستون نیز باید معادل 30 حرف باشد.
4)یک نسخه اصیل و درست باید اساس کار قرار گیرد و رونوشت باید بدون کمترین انحرافی از روی آن تهیه شود
و موارد دیگر
طومارهایی که این قواعد در آنها بکار نرفته باید در زمین مدفون یا سوخته شوند.
علما به هنگام پایان نسخه برداری و تهیه نسخه جدید ,آنقدر از دقت آن اطمینان داشتند که برای آن نسخه جدید اعتباری برابر با آن نسخه قدیمی قائل می شدند و قدمت یک نسخه امتیازی برای آن به شمار نمی رفت.بلکه برعکس,قدمت یک امتیاز منفی حساب می شد چرا که نسخه خطی در معرض این خطر قرار داشت که به مرور زمان پاک شود یا لطمه ببیند.
نسخه های لطمه دیده یا ناکامل بلافاصله فاقد اعتبار و غیر قابل استفاده اعلام میشد.
آیا شما هیچ کتاب مذهبی با غیر مذهبی را سراغ دارید که با این دقت نسخه برداری شده باشد؟
یوسفوس مورخ یهودی قرن اول میلادی چنین میگوید:
"ما در عمل احترام خود را نسبت به کتب مقدسه مان ثابت کرده ایم.زیرا با اینکه چنین زمان طولانی ای گذشته است ,هیچ کس حتی جرات نکرده که هجایی به آنها بیفزاید یا بکاهد یا تغییر دهد"
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر